تعاریف اعتیاد
ساعت ٥:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
تعاریف اعتیاد

- اعتیاد یعنی خوگرفتن و وابسته شدن جسمی ، روانی و عصبی فرد به مواد مخدر که ترک یا فرار از آن ناممکن یا بسیار مشکل است.

- اعتیاد یعنی مصرف نابه جا و مکرر مواد مخدر که موجب وابستگی به آنها می شود. این وابستگی بدنی و روانی است، ترک مصرف مواد افیونی مشکلات و محرومیت های بدنی و روانی را در پی خواهد داشت (از مقاله دکتر سید حسین فخر).

- اعتیاد عبارتست از وابستگی به عوامل یا موادی که تکرار مصرف آنها با کم و کیف مشخص و درمان معین از دیدگاه معتاد ضروری می نماید (از مقاله دکتر احمد حسنی).

- اعتیاد یک بیماری روانی، اجتماعی و اقتصادی است که بر اثر فعل و انفعال تدریجی بین بدن انسان و مواد شیمیایی تحت تاثیر یک سلسله شرایط و اوضاع و احوال خاص روانی، اقتصادی، اجتماعی و سنتی به وجود می آید (از تحقیق خانم دکتر ربابه شیخ الاسلام).

- از نظر فارماکولوژی اعتیاد عبارتست از حالت مقاومت اکتسابی که در نتیجه استعمال متمادی دارو در بدن حاصل می شود به قسمی که استعمال مکرر دارو موجب کاسته شدن اثرات تدریجی می گردد و پس از مدتی شخص می تواند مقادیر سمی دارو را در بدن بدون ناراحتی تحمل کند و در صورتی که دارو به بدن نرسد اختلالات جسمی و روانی موسوم به سندروم محرومیت بروز می کند. در سال 1950 سازمان جهانی بهداشت تعریف زیر را برای اعتیاد ارائه دادند؛

- اعتیاد دارویی حالتی است که در اثر مصرف دوره ای یا مداوم یک ماده شیمیایی (طبیعی یا مصنوعی ) که برای انسان یا جامعه مضر باشد ایجاد می گردد و ویژگی های آن به قرار زیر است؛ 1 - اشتیاق یا نیاز اجباری به استفاده مداوم آن ماده و ظهور رفتاری اجباری برای پیدا کردن آن به هر وسیله. 2 - تمایل به افزودن به مقدار مصرف به مرور زمان. 3 - پیدا شدن وابستگی های جسمی و روانی بر اثر استفاده از آن ماده.این کمیته برای استفاده مداوم یا دوره ای مواد شیمیایی که برای فرد و جامعه مضر نبوده و نیز حالت ایجاد شده توسط آن خصوصیات بالا را نداشته باشد واژه عادت دارویی را در نظر گرفت.

ولی به مرور زمان مشخص گردید که تعاریف خصوصا برای عادت دارویی نارسا هستند و به همین دلیل در سال 1957 میلادی تعاریف توسط کمیته کارشناسان سازمان جهانی بهداشت مجددا به این صورت تصحیح گردید که وابستگی روانی به یک دارو بدون پدیده محرومیت را عادت و وابستگی روانی و جسمی همراه با پدیده محرومیت را اعتیاد نامیده اند. اما تعاریف فوق نیز با شروع مصرف داروهایی از قبیل ال.اس.دی و آمفتامین ها نارسا شدند.

 چون مصرف آمفتامین برای گروهی موجب افزایش فعالیت های روزانه می گشت و برای گروهی حمله جنون ایجاد می کرد به همین جهت در سال 1964 کمیته مزبور اصطلاح وابستگی دارویی را Drug Dependence برای هر دو حالت فوق انتخاب کرد و چنین استدلال نمود که یک بیمار ممکن است نسبت به داروی خاص وابستگی روانی پیدا کند، در حالی که بیمار دیگر نسبت به همین دارو، علاوه بر وابستگی روانی از لحاظ جسمانی نیز وابسته شود.

کمیته مزبور وابستگی دارویی را حالتی ناشی از استعمال مکرر یک دارو به طور دوره ای یا مداوم می داند، که خصوصیات آن بسته به ماده مورد استفاده متغیر است و به همین دلیل ذکر شده است که نام شیمیایی مورد بحث در جلو عبارت وابستگی دارویی قید گردد. به هر حال با توجه به اینکه در کشور ما واژه اعتیاد از همه جهت قابل درک عموم می باشد در این سایت از کلمه اعتیاد بیشتر استفاده شده است. با توجه به تعاریف فوق در رابطه با اعتیاد مشخصا در چند مقوله با یکدیگر شریکند و آن اینکه؛

1 - وابستگی شدید وجود دارد.
2 - وابستگی جسمی و روانی است.
3 - قطع این وابستگی مشکلاتی را به همراه دارد.